30 yıldır sanatın EVİN’i

SERAY ŞAHİNER İSTANBUL - Türk sanatının öncülerinden Nuri ve Nasip İyem’in oğlu Ümit İyem ile eşi Evin İyem’in kurduğu EVİN, 30 yaşında. 1996’da kapılarını Bebek’te açan ve 2003’te Türkiye’de sanat galerisi olarak kullanılmak üzere baştan tasarlanmış ilk yapıyla sanatseverlerle buluşan EVİN, 30 yılın haklı gururunu özel bir sergiyle kutluyor. Ailenin üçüncü kuşağı Osman Nuri İyem ile Gizem Kâhya İyem’in sürdürdüğü gelenek, “Uzun Soluklu Bir Yolculuk” sergisiyle taçlanıyor. Bu süreklilik, yalnızca bir aile hikâyesi değil aynı zamanda bir değerler silsilesinin de aktarımı. 

Zaman anlatısı

Sergi, EVİN’in 30 yılına bakarken, bir galerinin tarihinden fazlasına tanıklık ediyor. Sergide Naile Akıncı’dan Taner Ceylan’a, Mehmet Güleryüz’den Nedret Sekban’a, Kemal İskender’den yapay zekâya, Can Göknil’den Temür Köran’a kadar birçok sanatçının eseri yer alıyor.

EVİN, bu sergiyle yalnızca bir dönüm noktasını işaretlemiyor, aynı zamanda kendi hikâyesini yeniden okuyor. Küratörlüğünü galeri direktörü Gizem Kâhya İyem’in üstlendiği sergi, yıllar içinde kurulmuş ilişkileri görünür kılarken izleyiciyi de bu ağın bir parçası olmaya davet ediyor.

Serginin en dikkat çekici tarafı ise zaman kavramına yaklaşımı. Doğrusal bir çizgi üzerinde ilerleyen bir geçmiş anlatısı yok sergide. Aksine, zamanın döngüsel, sürekli yeniden kurulan bir hareket olduğu fikri merkeze alınıyor. Bu yaklaşım, geçmişi uzak ve erişilmez bir yerde konumlandırmak yerine, onu ‘şimdi’nin içine çekiyor. Böylece 30 yıl, kronolojik bir sıralama olmaktan çıkıp iç içe geçmiş bağlardan oluşan canlı bir hafıza alanına dönüşüyor.Sergi, EVİN’in yolculuğunu tekil bir anlatıdan çıkarıp kolektif bir hatırlama ve paylaşma zemini hâline getiriyor. Ve köklü mirasını bugünün koşullarıyla yeniden düşünerek geleceğe taşıyor.. Sergi 16 Mayıs’a kadar EVİN’de ücretsiz görülebilir. 

Mekânla konuşan sarmallar

Sergi tasarımında referans alınan ‘triskelion’ sembolü de bu düşünceyi görsel olarak pekiştiriyor. Geçmiş, şimdi ve geleceğin aynı merkezden doğarak birbirine bağlandığı üç sarmal… Sürekli genişleyen bu hareketin merkezinde ise EVİN’in yıllar içinde koruduğu öz ve çizgi yer alıyor. Bu da serginin en güçlü metaforu olabilir.